Ayodhya Kand

Bharat asks for permission to see Ram

(चौपाई)

आन उपाउ मोहि नहि सूझा। को जिय कै रघुबर बिनु बूझा ॥

एकहिं आँक इहइ मन माहीं। प्रातकाल चलिहउँ प्रभु पाहीं ॥ १ ॥

जद्यपि मैं अनभल अपराधी। भै मोहि कारन सकल उपाधी ॥

तदपि सरन सनमुख मोहि देखी। छमि सब करिहहिं कृपा बिसेषी ॥ २ ॥

सील सकुच सुठि सरल सुभाऊ। कृपा सनेह सदन रघुराऊ ॥

अरिहुक अनभल कीन्ह न रामा। मैं सिसु सेवक जद्यपि बामा ॥ ३ ॥

तुम्ह पै पाँच मोर भल मानी। आयसु आसिष देहु सुबानी ॥

जेहिं सुनि बिनय मोहि जनु जानी। आवहिं बहुरि रामु रजधानी ॥ ४ ॥

(दोहा)   

जद्यपि जनमु कुमातु तें मैं सठु सदा सदोस।

आपन जानि न त्यागिहहिं मोहि रघुबीर भरोस ॥ १८३ ॥

ભરત રામને મળવા જવા સૌની આજ્ઞા માગે છે

મારા દિલમાં લાગી ગઇ લ્હાય, સૂઝે અન્ય હવે ના ઉપાય;

મને રઘુવર વિના કોણ જાણે, જઉં મળવા માટે પ્રાતઃકાળે.

જોકે દુષ્ટ છું હું અપરાધી, મારે લીધે થઇ આ ઉપાધિ,

તોય શરણે જોઇ ક્ષમા કરશે કૃપાપાત્ર અધિક મને ગણશે.

શીલ સંકોચ સ્નેહના ધામ દીનબંધુ કૃપાળુ છે રામ;

બન્યો પ્રતિકૂળ તોપણ બાળ દાસ, રાખશે મારી સંભાળ.

તમે સમજીને મારું કલ્યાણ આપો આજ્ઞા કરું કે પ્રયાણ;

સુણી વિનય મને દાસ જાણી આવે રામ પાછા રાજધાની.

(દોહરો) 

કુમાતથી જન્મ્યો ખરે હું શઠ સદા સદોષ,

તજશે નિજ જાણી નહીં, છે રઘુવીર ભરોસ.