Ayodhya Kand

Ram asks Bharat to take care of Ayodhya

(चौपाई)

सहित समाज तुम्हार हमारा। घर बन गुर प्रसाद रखवारा ॥

मातु पिता गुर स्वामि निदेसू। सकल धरम धरनीधर सेसू ॥ १ ॥

सो तुम्ह करहु करावहु मोहू। तात तरनिकुल पालक होहू ॥

साधक एक सकल सिधि देनी। कीरति सुगति भूतिमय बेनी ॥ २ ॥

सो बिचारि सहि संकटु भारी। करहु प्रजा परिवारु सुखारी ॥

बाँटी बिपति सबहिं मोहि भाई। तुम्हहि अवधि भरि बड़ि कठिनाई ॥ ३ ॥

जानि तुम्हहि मृदु कहउँ कठोरा। कुसमयँ तात न अनुचित मोरा ॥

होहिं कुठायँ सुबंधु सुहाए। ओड़िअहिं हाथ असनिहु के घाए ॥ ४ ॥

(दोहा)    

सेवक कर पद नयन से मुख सो साहिबु होइ।

तुलसी प्रीति कि रीति सुनि सुकबि सराहहिं सोइ ॥ ३०६ ॥

રામ ભરતને અયોધ્યાની સંભાળ રાખવાનું કહે છે

(દોહરો) 

ઘરમાં વનમાં ગુરુકૃપા છે રક્ષા કરનાર;

માતતાત ગુરુ નાથનું આજ્ઞાપાલન સર્વ

શેષનાગસમ ધર્મરૂપ ધરતીને ધરનાર.

*

તમે એ જ કરો ને કરાવો, કુળના તારક બનીને તરાવો;

એ જ સાધના સિદ્ધિ દેનારી કીર્તિ સદગતિ ભૂતિને ન્યારી.

સહી સંકટ કરતાં વિચાર કરો સુખી પ્રજા પરિવાર;

વહેંચી વિપત્તિ લીધી સૌએ મારી, તમને કષ્ટ અવધિ સુધી ભારી.

જાણી મૃદુ તમને કહું છું કઠોર, અનુચિત કસમયે કથન ના મોર;

મળે કસમયે બંધુસહાય, હાથે વજ્રપ્રહાર રોકાય.

(દોહરો) 

સેવક કરપદ નયનશો, સ્વામી મુખસમ હોય,

પ્રિતરીત એ સાંભળી સુકવિ વખાણે કોય.